Kvemmingar i toppen i ultraløp

Fleire kvemmingar hevda seg i det 95 kilometer lange ultraløpet Dynafit Hardangerjøkulen Ultra 2026 laurdag.

Best av alle var Mo-Bjørklund. Han gjekk heilt til topps.

– Dette er det lengste løpet og den lengste turen eg nokosinne har hatt, seier Mo-Bjørklund.

Han kjem frå Øystese, men bur i Bergen. 33-åringen melde seg på løpet 1. desember i fjor. Sidan har han trena målretta. Det viktige er å få nok kilometer og timar i beina, seier han.

I 2018 sprang han det 54 kilometer lange løpet Fyksesundet rundt. To år seinare deltok han i Breidablik opp. Han har også sprunge «Jubileumsstien», ein 55 kilometer lang turtrasé som går Bergen på langs.

– Korleis kom du på at du ville springa 95 kilometer?

– Det er eit godt spørsmål! Eg var nysgjerrig på korleis kroppen toler det. Det var eit personleg eksperiment for å sjå kva eg orkar å stå i. Det er interessant å testa grenser. Eit slikt løp er unekteleg ei naturoppleving, seier Mo-Bjørklund.

Raskare enn venta

Klokka 07 laurdag la han i veg. Målet var å fullføra på rundt 14 timar, og å koma heim i tide til å sjå kvartfinalekampen mellom Noreg og England klokka 23. Han kom i mål på tida 12.58,38. Sigeren delte han med Arild Myrvang frå Eidfjord.

– Eg sprang éin time raskare enn eg hadde sett føre meg. Det var veldig positivt. Ei opplyftande oppleving, seier Mo-Bjørklund.

Om lag éi mil ut i løpet slo dei to vinnarane fylgje med kvarandre. Etter kvart fekk duoen ei luke til dei andre deltakarane. Luka vart større og større. Før den siste nedoverbakken fire–fem kilometer frå mål bestemte dei seg for å passera målstreken saman.

Slik såg det ut då dei kom i mål:

– Eg sprang knapt ein meter åleine. Me samarbeidde godt og bytta på å dra. Me heldt humøret oppe ved å småprata, var jamgode og hadde godt driv. Me avtala at me skulle vinna i lag. Me hadde delt turen og dagen, og det var kjekt å dela sigeren. Begge to var nøgde med det, seier Mo-Bjørklund.

Tysdag føremiddag seier han at han har det fint, men han kjenner at han har vore på tur. Beina er støle og tærne hovne, og han har mange små blemmer. Likevel er kroppen betre enn venta, seier han.

– Måtte halda beina i gang

Vêrforholda var tilnærma perfekte, meiner kvemmingen. Det var skydekke nesten heile vegen, og temperaturen var ikkje for høg eller for låg til at han kunne springa i kortbukse og t-skjorte.

– Me hadde tjukk skodde der me kunne fått fjordutsyn ned i Simadal. Mange hadde sikkert gledd seg til det, så det var litt synd, seier Mo-Bjørklund.

Ved hjelp av ei GPS-klokke heldt Mo-Bjørklund styr på kart, navigasjon, tid og distanse. Ifylgje klokka heldt han ein snittfart på om lag åtte minutt per kilometer. Nokre kilometer bruka han 13–14 minutt på. Dei raskaste kilometerane på Rallarvegen sprang han på om lag fem minutt.

– Eg hadde ein tanke om å springa jamt og trutt utan for store fartsvariasjonar, og ikkje bruka for mykje tid på sjekkpunkta. Det er vanskeleg å springa inn ti minutt her og der om ein set seg ned for å eta eller står i ro og kjenner at det er behageleg. Eg måtte halda beina i gang, seier Mo-Bjørklund.

Tankane vandrar når kvemmingen spring. Han tenkjer på at han har ilt i beina og at han er sliten, men så tenkjer han at det er kjekt òg.

– Så går eg kanskje på trynet fordi eg sparkar i ein stein. Eller eg må stoppa og fylla vatn, eller hugsa på at eg skal eta. Eg hadde venta å få ein dupp der eg vart skikkeleg lei og negativ, men han kom aldri. Det er kanskje den største overraskinga, seier han.

44 kom til mål

For det meste et han sportsgelé – ein klemmepose med innhald nesten utelukkande av sukker – undervegs. Den fyrste smakar heilt ok, ifylgje Mo-Bjørklund.

– Den siste, unnskyld uttrykket, smakar heilt jævlig, seier han.

44 av dei 60 deltakarane i løpet kom i mål. Deltakarane kom mellom anna frå Noreg, Sveits, Danmark, Storbritannia, Tsjekkia, Latvia, Frankrike og India.

Løpet starta ved Liseth Pensjonat & Hyttetun ved Vøringsfossen i Eidfjord. Derifrå sprang løparane rundt Hardangerjøkulen, før dei var attende til målgang på same stad. Løparane må innom tre sjekkpunkt på vegen. Den umerkte løypa går på sti i fjellterreng. Ifylgje arrangøren er det mange høgdemeter. Terrenget er krevjande. 

Hadde aldri sprunge løp

Tor Børve Rasmussen hadde aldri sprunge løp før laurdag. Han hadde heller aldri sprunge lenger enn 60 kilometer i strekk. For nokre år sidan registrerte han at løpet finst.

– Eg tenkte at det hadde vore interessant å sjå korleis kroppen oppfører seg gjennom noko sånt. Dessutan er det eit veldig fint område. Eg hadde aldri gjort det på ei tredemølle! seier Rasmussen.

Debuten i ultraløp enda med 3.-plass på tida 13.24,26. 24-åringen frå Børve i Øystese er nøgd med innsatsen. Han vona å koma i mål før ein viss fotballkamp på kvelden, og hadde vore nøgd med å bruka 15–16 timar. Å fullføra på under 14 timar hadde han ikkje eingong drøymt om, seier han.

– Det er eigentleg ganske bra. Målet var å opna roleg. Eg var usikker på korleis kroppen kom til å fungera etter kvart. Eg vart meir og meir gåen i beina, men så stagnerte den kjensla litt. Eg kom inn i ein rytme eg klarte å halda, seier Rasmussen.

Han sprang på flatene og i nedoverbakkane, men gjekk for det meste i oppoverbakkane.

Lei av å tyggja

Sivilingeniøren, som bur på Kongsberg, likar å jogga. Det er meir interessant å springa på ein sti i fjellet enn på vegen, meiner han.

Undervegs fekk han for det meste i seg sukkergelé. Han hadde også med ein heimelaga variant. Dessutan prøvde han seg på nokre mellombarar i starten, men han vart lei av å tyggja. Han fekk også i seg litt sukkerhaldig sportsdrikk og salt.

– Du blir ganske lei etter kvart. Du må berre få i deg noko næring, sjølv om du ikkje har lyst til å kjenna smaken, seier han.

Påkjenninga kjennest på kroppen. Løparen har store blemmer, ein tånagl som ser ut til å villa falla av og ein støl kropp. Anklane er ekstra ømme. Han trakka over fleire gongar. Difor går han framleis ikkje som normalt nokre dagar etter løpet. Sondre Solberg var medløparen til Rasmussen den siste tredelen av løpet. Han fungerte som hare, hjelpar til vassfylling og støtte.

– Han er fysioterapeut og seier at det kjem til å gå bra, seier Rasmussen. 

Fleire kvemmingar

Eirik Kvarv frå Øystese Idrettslag fekk 6.-plass på 14.07,50. Nicolas Ekaas vart nummer 15 på tida 15.51,38 og Trym Aalvik Vikdal vart nummer 19 på tida 16.17,55. Dei to sistnemnde er frå Ålvik.

Ifylgje Tom Rasmussen, far til Tor Børve, stadfestar resultata det mange alt veit: Det finst mange seige kvemmingar. Når løypene vert lange og motbakkane mange, er dei ofte å finna langt framme i feltet, ifylgje han.

I den kortare løypa på 34 kilometer deltok også fleire kvemmingar. Bjørnar Aga Fykse sprang inn til 8.-plass på 4.42,52, medan Anders Hjartnes fekk 14.-plass på 5.09,21.