Foto: Renate Sæle/ Bergen og Hordaland Turlag

Eventyret Breidablik

Mel.: «Mellom bakkar og berg»
Dette vidgjetne Øysteseparet
har no vorte ei soge for seg.
Det dei bygde der langt inni fjellet
vart til glede for deg og for meg.

Mange tiår har gått frå dei byrja
som vart blanda med glede og slit.
Men dei streva så trutt slik som mauren
og så vart det eit nytt paradis.

Ja eg minnes so vel fyrste gongen
for då sto der ei ørlita bu.
Var på reinsjakt i Øystesefjella
og han Bjarne sa her skal me bu.

Tenk dei ville på rikdomen dela
med dei mange som vandra der opp.
For der sto ikkje gjerde som stengde
heller ingen som jaga deg bort.

Breidablik vart eit mål for dei fleste
ryktet spreidde seg utover land.
Tunge bakkar med sekk og var det verste
det vart trong for ei hjelpande hand.

Men at Ivar igjen skulle greia
koma opp denne strevesame vei.
Kameratar og hund ved si sida
det var slett ikkje gjordt i ein fei.

Så ein dag var ei æra til ende
det vart andre som no skulle rå.
Drog frå plassen dei bar i sitt hjarta
såg sitt livsverk i skumringa stå.

Siste gongen eg rusla der oppe
var det slett ikkje lenger slik glans.
No var mykje av stasen blitt burte
det som "Haugbonden" før sa var hans.

Det var stort då Lars Arvid og Inger
ville samla det meste i bok.
Me får gle oss i saman med paret
når me veit kva slags vending det tok.

Denne boka må kallast eit praktverk
der det skildrast med bilder og ord.
Slik ei gleda det var for å dela
denne staden med liten og stor.

Artikkelen held fram under annonsen.

Ja no kan me i godstolen sitja
sjå tilbake på livet som var.
Kjenna att dei som
«Haugbonden» hjelpte
ikkje minst denne kvinna han har.

Takk for alt det de gjorde for bygda
og at gjestene hadde det bra.
Breidablik vert vel aldri det same
som då «Haugbonden» gjekk der så glad.
 
Lars Soldal