Publisert 19. mai 2018 kl. 18.01.

Kulturpolitikk takk!


– Kvar er det blitt av dei politiske visjonane og engasjementet for kultur?


Hardanger Historielag arbeider for å vera eit samlande forum for lokalhistorie frå alle område i Hardanger. I meir enn hundre år har vi gitt ut årbøker med stoff innan svært mange tema, og i 2016 sto vi bak trebindsverket «Hardanger – ei regionhistorie», utgitt på Fagbokforlaget. Vi har tru på historia og kulturen som viktige for samfunnet. Og vår meining er at historia heile tida peikar framover. God kjennskap til historie og kultur lokalt høyrer med til det å vera harding. At dette er viktig, ser vi tydeleg både hjå Lothepus og alle dei andre som for tida utviklar nye arbeidsplassar baserte på lokal kultur og identitet. Ei svært gledeleg utvikling.

Men – «Kulturen i Hardanger mister kraft», kunne vi lesa i Hardanger Folkeblad fredag 27. april. Dette var kultursjefen i Odda sitert på. Og «fuck Hardanger» var den ironiske utsegna som ein provosert Kjell-Erik Ruud slynga ut i avisa frå HardingArt, «Kulturbanken» på Utne. Bakgrunnen er at den eine hardangerkommunen etter den andre legg ned kultursjefstillingane. Berre Eidfjord tek seg råd til ei slik stilling, kan vi lesa. Samtidig er fleire kommunar i full gang med samanslåing og intenst arbeid for å byggja nye kommunar. Og her er vi ved kjernen. Vil kultur bli brukt som positivt verkemiddel og få god nok plass om ein ikkje prioriterer leiing av kulturfeltet i kommunane?


Kvar er det blitt av dei politiske visjonane og engasjementet for kultur på mange ikkje-kommersielle felt i Hardanger-kommunane? Er kultur berre eit verkemiddel i samband med reiselivsprodukt og lokal mat og drikke? Har vi verkeleg tiltru til at det er næringslivet og dei frivillige organisasjonane som forvaltar kulturen på beste måte for framtida? Me meiner at kommunane ikkje har råd til å kvitta seg med kultursjefane sine! Dei har ansvar for å følgja opp m.a. kulturplanar og kulturminneplanar og samordning av kulturaktivitetar på alle nivå i samarbeid med andre etatar. Kulturen er og skal vera ei positiv og sterk drivkraft i utviklinga av samfunnet, lokalt som nasjonalt. Vi må ha tru på det lokale kulturfeltet sjølv om internett gjer oss globale på mange måtar. Det er utarbeidd mange gode kulturplanar gjennom åra. Mykje bra arbeid er utført i tråd med desse. Men no forvitrar styringa på fleire felt og altfor mange gode planar ligg i ei skuffe. Kulturplanane må stadig reviderast eller lagast på nytt – og dei må brukast! Det held ikkje å fordela oppgåvene på andre etatar. Ingen greier ha ansvar og fokus på alt, og ofte er det kulturen som lir når andre oppgåver er lovpålagde eller tvingar seg fram på grunn av klimaendringar eller anna. Vi er tente med at kulturfeltet har profesjonell kompetanse og kvalitet i den kommunale leiinga.


Framtida handlar mellom anna om identitet, – identitet til ein stad, eit landskap, ein kultur, ein region. Identitet får menneske til å bli trygge og kreative. Mange blir buande på grunn av ei sterk tilknyting til staden. Kulturen må prioriterast politisk og brukast for å utvikla gode samfunn.

Kulturen brukt som eit verkemiddel i ein langsiktig plan kan vera ei bru mellom folk og kommunar i Hardanger. Samtidig kan grender og bygder få til samhandling og bli styrkt gjennom samarbeid om sin særprega kultur.

Styret i Hardanger Historielag