Publisert 13. april 2019 kl. 11.37. Oppdatert 13. april 2019 kl. 18.26.

Eventyret Breidablik

Mel.: «Mellom bakkar og berg»

Dette vidgjetne Øysteseparet

har no vorte ei soge for seg.

Det dei bygde der langt inni fjellet

vart til glede for deg og for meg.


Mange tiår har gått frå dei byrja

som vart blanda med glede og slit.

Men dei streva så trutt slik som mauren

og så vart det eit nytt paradis.


Ja eg minnes so vel fyrste gongen

for då sto der ei ørlita bu.

Var på reinsjakt i Øystesefjella

og han Bjarne sa her skal me bu.


Tenk dei ville på rikdomen dela

med dei mange som vandra der opp.

For der sto ikkje gjerde som stengde

heller ingen som jaga deg bort.


Breidablik vart eit mål for dei fleste

ryktet spreidde seg utover land.

Tunge bakkar med sekk og var det verste

det vart trong for ei hjelpande hand.


Men at Ivar igjen skulle greia

koma opp denne strevesame vei.

Kameratar og hund ved si sida

det var slett ikkje gjordt i ein fei.


Så ein dag var ei æra til ende

det vart andre som no skulle rå.

Drog frå plassen dei bar i sitt hjarta

såg sitt livsverk i skumringa stå.


Siste gongen eg rusla der oppe

var det slett ikkje lenger slik glans.

No var mykje av stasen blitt burte

det som "Haugbonden" før sa var hans.


Det var stort då Lars Arvid og Inger

ville samla det meste i bok.

Me får gle oss i saman med paret

når me veit kva slags vending det tok.


Denne boka må kallast eit praktverk

der det skildrast med bilder og ord.

Slik ei gleda det var for å dela

denne staden med liten og stor.


Ja no kan me i godstolen sitja

sjå tilbake på livet som var.

Kjenna att dei som

«Haugbonden» hjelpte

ikkje minst denne kvinna han har.


Takk for alt det de gjorde for bygda

og at gjestene hadde det bra.

Breidablik vert vel aldri det same

som då «Haugbonden» gjekk der så glad.

 

Lars Soldal