Publisert 27. januar 2019 kl. 12.00.

– Tipsarar er ikkje «spionar og sladrarar»

Til Ottar Byrkjeland.

Eg forstår at du er uroa over miljøgifter som kan lekke ut og forureine havet, slik du gir uttrykk for i lesarinnlegget 6. mars 2018 om forlengd badestrand i Øystese. Det er bra at folk står opp med meiningar og engasjement. Eg tenkte først å ikkje svare deg, sjølv om påstanden om at ingen tek opp den skjulte mikroplasten og at BIR i staden berre prioriterer å springe etter visuelle forureiningar, var dryg. Det er råd å gjere begge tinga samstundes! BIR er aktiv i kampen mot marin forsøpling. I fjor samla vi inn 66 800 kilo marint avfall frå strendene i BIR-kommunar, og vi fjerna også mange forsøplingar, som vrak og villfyllingar. Og sjølv om ein bil har forureina i heile driftstida si, treng han ikkje å forureine vidare som vrak. Men om miljøengasjementet ditt imponerte, er det ikkje rett å kalle innbyggjarar som tipsar om forureiningar for «spionane frå BIR og sladrarane». Då ei dame på 80 år frå ein nabokommune ringde meg, hadde ho gråten i halsen. Ho hadde vore nabo til eit sterkt forsøpla område gjennom fleire tiår. All utsikt frå huset er øydelagt. Ho var sliten etter ein lang kamp. Då ho sa at «eg drøymer om å sjå grønt gras, og kanskje nokre tre gjennom glaset mitt», så er det eit audmjukt og rimeleg ynske. Ulovleg dumping av avfall og forureining i nabolaget er ei stor belasting for naboar. Å kalle dei som melder inn ulovlege tilstandar for «spionar og sladrarar», er ikkje greitt. Dei fortener ros for å stå opp for miljø og rein natur, og derfor ønskjer eg no å svare på lesarinnlegget. Vi er på same side i kampen mot forureining av havet. Det lek mykje forureining frå land til vatn. Villfyllingar fyller bekker, elver og fjordar med mikroplast og forureiningar som renn vidare til havet. Lat oss stoppe dette! Meld frå til BIR om du veit om område som må ryddast, slik at det ikkje forureinar eller plagar naboar! Vit at du gjer ein god ting for miljøet og kanskje samstundes hjelper ein fortvila nabo som bur nær folk som ikkje tek omsyn.


Tina Skudal i BIR